Dağ yamaçlarındaki ala geyiklerin hüzünlü bakışlarıyla başlar gözyaşı mevsimi.Onun bir iklimi yoktur.Gözyaşı mevsimine herkes kendini hazır hissetttiğinde girer.Peki ya hiç gözyaşı mevsimini yaşamayan var mıdır?Olabilir;değil mi?Ağlamanın ya da paylaşmanın ne olduğunu bilemyen insanlar olabilir.Birileri gösterseydi buraların kapısını,onlarda biraz olsun mutlu olabilirlerdi.Gözyaşı mevsimini yaşayan insanlar bu mevsimin bitmesini istemezler.Çünkü orada istedikleri gibi umutsuzluklarını,ayrılıklarını gözyaşlarıyla döküp rahatlayabilirler.En güzel duygularını hayal ederek yaşayabilirler.Mevsimin bitmesi ise işin başka bir güzel yanı aslında.Çünkü özlem başlayacak.Özleyeceksin ve o günlerin,o rahatlama mevsiminin tekrar gelmesini bekleyeceksin.Kalbinde yeşermeler biterse,gözyaşı mevsimi seni terk eder.İnsan kalbi;sevgi,ilgi,heyecan,mutluluk,aşk,hüzün,hasret,özlem,acı,umutsuzluk,ayrılık,gurbet,sıla hasreti ve yüreğimizi hoplatan yürek atışlarına ihtiyaç duyar.Herkesin içinde o kadar çok duygu varki herbirinin yeri,yaşayış zamanı farklıdır. Kalbimiz acıyıda duymalı,mutluluğuda tatmalı.Her ikisini yaşamalıki mutluluğun da,acınında ne anlama geldiğini iyi bilsin...O yüzden hayatta hiçbir şey yarına ertelenmemeli.Herşeyi zamanında yapınki yarın ''keşke'' demeyin. Sevgi,nerede olursa olsun kendini hissettiriyor.Tabiki bunun anlamını bilenler için.Bunu bilmeyen milyonlarca insan var;uyandırılmaları gerekiyor.Sevgi daha fazla kırılmadan,aşk daha fazla maddeleşmeden,umut karşı köye göç etmeden bunu yapmalısın.Ben hayata hiçbir zaman hoşçakal demedim.Bunu ne dostlarıma,ne sevdiklerime ve ne de şimdi sizlere söylüyorum.Hepinize bşrden her zaman dediğim sözü tekrar fısıldıyorum:' Merhaba! '
Hayatınızda hiçbir zaman olumsuzluklara yer vermeyin her zaman olumlu düşünün olumlu olsun.Kesinlikle aklınızdan olumsuz küçücük bir şey bile geçirmeyin olumsuzluğu çağırırsınız.Lütfen bunu hayat felsefeniz yapın.Deneyin ve karşılığını alın.Bence bi kere denemeye değer.